เส้นทางการปูพื้นฐานคณิตศาสตร์ – จากการเเฟรชเร็วสู่ Mental Math

ย้อนเวลาสู่อดีตกันเล็กน้อย ตั้งแต่เจ้าเจคอบเป็นเบบี้วัยขวบนิดๆจนตอนนี้เป็นหนุ่มน้อยวัยห้าขวบครึ่งเเล้ว การสอนวิชาคณิตศาสตร์ให้ลูกนั้นถือเป็นเรื่องที่ค่อนข้างท้าทายมาก เราเรียนกันแบบหยุดมั่งพักมั่ง ใส่เกียร์หอยทาก และแม่เองก็ค้นหาสิ่งใหม่ๆมาทดลองกับเจคอบอยู่เสมอ ซื้อมาเสียเงินฟรีมั่ง ใช้แล้วโดนใจบ้างก็มี อย่างไรก็ดี เป้าหมายในการสอนคณิตศาสตร์ให้ลูกที่สำคัญอย่างหนึ่งคือ อยากให้ลูกคิดเลขได้แบบไม่ต้องนับนิ้ว คือคิดเลขในใจได้โดยใช้ “สมอง” อย่างเดียวเท่านั้น ภาษาอังกฤษเรียกว่า Mental Math

แม่ค่อนข้างให้ความสำคัญกับทักษะนี้ เพราะคิดเอาเองว่าการคำนวนเป็นพื้นฐานที่สำคัญของวิชาคณิตศาสตร์ หากลูกคิดเลขได้แม่นยำ จะทำให้ทำโจทย์คณิตศาสตร์ได้ง่ายขึ้น และเรียนคณิตศาสตร์ได้ง่ายขึ้น แม่เองรู้ซึ้งดีถึงการนับนิ้วมือนิ้วเท้า เพราะจนป่านนี้ก็ยังบวกลบเลขไม่เก่งเอาซะเลย และวันนี้ขอเล่าลำลึกความหลังเส้นทางการปูพื้นฐานคณิตศาสตร์ให้กับลูกวัยเด็กเล็ก

อายุ 1-2 ขวบ – เริ่มใช้การเเฟรชเร็ว

จริงๆเราเริ่มกันค่อนข้างช้าเพราะแม่หลักการเยอะจัดไปหน่อย ไปนั่งศึกษาซะนานกว่าจะได้สอน มาสอนกันเอาจริงๆจังๆตอนเจคอบอายุได้ 2 ขวบ กับอีก 1 เดือน ตอนแรกใช้บัตรจุดแบบกระดาษ ก็ไปไม่รอดซิคะ ลูกไม่ดูเอาซะเลย ก็เลยต้องหาตัวช่วยเปลี่ยนมาใช้ Little Math แทน จากบทความที่อ่านๆมา เค้าบอกว่าการเเฟรชไวจะช่วยกระตุ้นสมองซีกขวาของเด็ก เด็กวัยก่อนสามขวบมีความสามารถในการมองจำนวนแบบมองแล้วรู้เลยว่ามีเท่าไหร่ การป้อนข้อมูลจำนวนตัวเลขและโจทย์ให้แก่เด็กเล็กวัยนี้จะช่วยให้เด็กสามารถแยกจำนวนได้ ในบางรายสามารถคิดเลขได้ไวประดุจเครื่องคิดเลข เอาล่ะ ฟิตกันเลยนะ แต่แม่เจ้าประคุณ มันช่างสอนได้ยากเย็น ลูกวัยสองขวบก็เด้งๆ ดุกดิก เห็นเลขจุดหน่อยเปิดเเน่บเลย แต่แม่เป็นแม่ผู้ชอบตื้อ ก็ตื้อสอนกันจนจบหลักสูตร 1 ปี ดับเบิ้ลด้วย ชิจิดะ อีก ว่ะฮ่ะๆๆๆ เรียนจบแล้วยังไม่รู้เลยว่าได้อะไร เพราะแยกจำนวนไม่ได้ บวกเลขก็ไม่เป็น …..แต่แม่คิดว่าเวลาสอนเลขแล้วจำง่าย รู้สึกความจำจะเป็นเลิศมาก อาจจะเป็นผลผลอยได้จากการเรียนแบบนี้ อย่างไรก็ดี ไม่ขอฟันธงว่าวิธีนี้เวอร์ค 100% เอาเป็นว่าเป็นการกระตุ้นสมองละกัน

อายุ 3 ขวบ – กระดานร้อยช่องกับสอนเลขผ่านของจับต้องได้

ได้ยินคนเค้าเล่ามาเรื่องความวิเศษของกระดานร้อยช่อง แม่ก็เลยลองมาเล่นกับเจคอบดู ขอบอกว่ามันสอนยากสอนเย็นจริงๆเลย ว่าเเฟรชจุดยากแล้ว มาเจอกระดานร้อยช่องนี่เด็กๆเลยว่ะค่ะ อันนี้กล้าฟันธงเลยว่า ลูกเล็กๆอย่าพึ่งคาดหวังการเล่นกระดานแบบจริงจัง เพราะเด็กวางได้ไม่นานก็เบื่อ เอามาเล่นวางเพื่อสอนตัวเลข จับคู่เบี้ยอะไรแบบนั้นได้ แต่ถ้าจะหวังว่าจะให้เอามาสอนเด็กสามขวบสอนคำนวนนั้น ขอบอกว่ายากมากกว่าการเข็นครกขึ้นภูเขาซะอีก เด็กวัยนี้ชอบของจริง ของจับต้องได้เพราะเค้าชอบเล่น ชอบสัมผัส ดังนั้นเราจึงเรียนเลขผ่านของเล่น ของใช้ในบ้าน แม่ชอบสุดคือ The Three Bear Family เพราะเอามาสอนจำนวน ขนาด แยก เเพทเทิร์น บวก ลบ จับคู่ ทำได้หมดเลย นอกจากนี้เราก็ใช้ของใช้ในบ้าน และขนมในการสอนคณิตศาสตร์ คลิกเพื่อดูตัวอย่างกิจกรรม

อายุ 4 ขวบ – กระดานร้อยช่องมาราธอนกับเเบบฝึกหัดเเบบเป็นกระดาษ

วัยนี้ลูกพูดจารู้เรื่องขึ้น และแม่เองก็ค้นพบวิธีการสอนกระดานร้อยช่องแบบเป็นขั้นเป็นตอน จึงเริ่มมาสอนลูกใหม่ และได้ผลเป็นที่น่าพอใจ แม่ค้นพบว่ากระดานนี้มันดีจริงนะเออ เพราะช่วยให้เด็กชายเจคอบคิดเลขในใจแบบง่ายๆได้ บวกเลขหลักเดียวได้โดยไม่ใช้นิ้ว รู้ว่าตัวเลขทุกตัวอยู่ไหน และมองตัวเลขเป็นเเพทเทิร์นได้อีกต่างหาก แต่ยังไม่โดนใจนะเพราะอยากให้คิดเลขหลายๆหลักในใจได้ คิดว่ากระดานคงช่วยไม่ได้เยอะ ปูพื้นฐานได้เป็นอย่างดีแต่สานต่อลำบาก นอกจากนี้เราเริ่มทำแบบฝึกหัดกันแบบจริงจังเพราะลูกอยู่ในวัยอนุบาลแล้ว และควรจะหัดเขียนจริงจังเสียที แม่ซื้อหนังสือเยอะมาก แต่ที่ถูกใจที่สุดคือ Jump Math เพราะตรงตามหลักสูตรของจังหวัดที่เราอยู่ เนื้อหาเป็นไปแบบจากง่ายไปยาก และมีคู่มือครูให้ละเอียดยิบเลย

อายุ 5 ขวบ – พร้อมแล้วกับการเรียนคิดเลขในใจโดยใช้ลูกคิด

หลังจากที่ปูทางกันมานาน เจคอบก็ได้เรียนพิเศษครั้งแรก ซึ่งก็คือการเรียนการคำนวนผ่านลูกคิดนั่นเอง แม่ชอบมากถึงมากที่สุดเพราะสอนบวกลบเลขลูกมานมนานเหลือเกิน ดูแล้วลูกยังบวกไม่คล่องเท่าไหร่ บวกได้ถ้าให้ใช้กระดานร้อยช่อง แต่พอไปเรียนลูกคิด แม่เจ้า! เอ็งคิดได้แบบในใจเลยในเวลาไม่ถึง 2 อาทิตย์ ถูกใจแม่มากมาย เบาแรงการสอนของอิชั้นจริงๆ ส่วนลูกนั้นตอนแรกก็ดี๊ด๊าได้ไปเรียน หลังๆเริ่มสำเหนียกกว่านี่มันคือการนั่งเรียนนี่นา ไม่ใช่ไปเล่น เลยโอดครวญไม่อยากไป และมันมีการบ้านทุกวัน ต้องทำทุกวันอีก อิลูกบ่นอุบเลย แต่แม่ถามตัวเองอยู่เสมอว่า อยากเลี้ยงลูกให้เเกร่ง หรือเลี้ยงลูกให้โลกสวย? ตัดสินใจเลือกแบบเเกร่งเลยดันให้เรียนกันต่อไป และผลที่เห็นได้ชัดเจนคือ ตอนนี้เลขใน JUMP MATH สำหรับเกรด 1 นั้นหมูๆมากสำหรับเจคอบ ทำได้แบบสบายๆ ไม่เหนื่อยแรงอิแม่อธิบายปากเปียกปากเเฉะ ดังนั้นคุ้มมากและจะยังคงดันกันต่อไป และที่สำคัญพอเข้าเกรด 1 เดือนกันยาปีนี้ ลูกจะได้เรียนแบบเฮฮาเพราะเรียนกับแม่หนักว่าเยอะเลย ฮ่ะๆๆๆ

สิ่งที่แม่อยากให้เจคอบพร้อมรับมือคือไม่ว่าครูจะสอนเลขแบบไหน วิธีไหน เจคอบก็พร้อมเรียน มาเถอะ กระดานร้อยช่อง เท็นส์เฟรม อะบาคัส นับนิ้ว นัมเบอร์ไลน์  เท็นส์บล็อก วันส์บล็อก แม่สอนไว้หมด และจากที่สังเกตุดู เจคอบรู้จักปรับเลือกวิธีหาคำตอบที่ถูกต้องได้ คือถ้าเจอโจทย์ที่ตัวเองคิดด้วยลูกคิดไม่ได้เพราะยังเรียนไม่ถึง ก็จะใช้กระดานแทน  และสุดท้าย โรงเรียนของแม่ก็ปรับจากโรงเรียนแบบบ้านเรียน มาเป็นโรงเรียนแบบหลังเวลาเรียนแทน เเฮปปี้กันถ้วนหน้า ^^

สรุปคือ เจคอบยังเป็นเด็กชายวัย 5 ชวบ ที่ชอบเล่นมากกว่าเรียน เรื่องเรียนไม่สนเลย เห็นการบ้านที่แม่จัดให้แล้วง่วงทันทีเลยนะเอ็ง มีต้องวีนตัองว๊ากกันมั่ง แต่เราทำกันทุกวันจนเป็นนิสัยแล้ว เจคอบรู้ว่าโวยวายไปก็ไม่รอดเลยยอมทำการบ้านทุกวัน และแม่ค้นพบวิธีรับมือกับลูกชอบเถียงด้วยการเงียบ และไม่โต้กลับ การบ้านไม่เสร็จ แม่ก็นั่งจิบกาเเฟ อ่านนิยายไป ลูกก็นั่งจุ๊บปุ๊กอยู่บนโต๊ะ ไม่เสร็จไม่ให้ลุกค่ะ โหดไปไหม ไม่โหดหรอกเพราะการบ้านประมาณไม่เกินวันละ 5 เเผ่น (รวมทุกวิชา) ถ้าไม้มีลีลาท่าเยอะ ก็ทำเสร็จได้ในเวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมง




Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*