พ่อดอกกล้วยไม้ – เจคอบ วัยสามขวบครึ่ง

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา เจคอบไม่สบายติดต่อกันหลายวัน ตัวร้อน เป็นไข้ และเรียกร้องความสนใจเป็นพิเศษ จะว่าไปแล้ว ช่วงหลังๆมานี้ ลูกไม่อยากเล่นคนเดียว จะทำอะไรก็แล้วแต่ จะต้องพ่วงแม่เข้าไปด้วยทุกที ช่วงไหนอากาศดี ก็พากันตะลอนไปตามสวนสาธารณะต่างๆ พาไปโยนหินลงลำธารบ้าง เดินลอดสะพานทางด่วนบ้าง ตอนที่่เดินในสวน อิแม่ก็กลัวนะ เพราะมันเปลี่ยว กลัวคนมากระโดดตระครุบ แต่คุณลูกก็อยากเดิน อยากสำรวจ แม่กลัวขี้หด แต่อดทน ยกเว้นถ้ากลัวจัด จะชวนลูกเดินกลับ Ninja

jakob4ก็นะ รู้อยู่ว่า แถมที่อยู่มันปลอดภัย และนี่ก็แคนาดา ไม่ใช่ซอยเปลี่ยวที่ไหน แต่มันก็อดไม่ได้ ลูกก็นะ ชวนเข้าป่าดีจังวุ้ย

วกกลับมาเรื่องเรียกร้องความสนใจ หลังๆเจคอบเริ่มไม่ยอมกินข้าวเอง ไม่ยอมเดิน จะให้แม่อุ้ม ทั้งๆที่ลูกก็โตเกือบเท่าไม่แล้ว หนักชะมัดเลย แม่กับแด๊ด พยายามให้ลูกทำอะไรด้วยตนเอง ไม่ว่าจะเป็น ใส่รองเท้า ถุงเท้า ถอดเสื้อผ้า กินข้าวเอง แต่ช่วงนี้ ลูกขอนั่งตักแม่ตลอด นั่งไม่พอ ขอนั่งตักแล้วให้อิแม่ป้อนข้าวด้วย ไม่ป้อน ก็ร้อง เหมือนเสียใจมากๆ พอหลายๆวันเข้า เริ่มงอแงขั้นสุดยอด คืนนี้ร้องๆ จะให้แม่ป้อน จะให้แม่ถอดกางเกงให้ จะนั่งตัก จะให้แม่อุ้ม แม่ไม่ยอม ลูกก็ดราม่าลงทันที

ทั้งแว๊ก ทั้งวีน โดนส่งเข้าห้องนอนไปหลายรอบมากวันนี้….จนในที่สุด แม่จับอาบน้ำ และพาเข้านอน โดยที่เจคอบยังงอแงอยู่ เลยถามลูกว่าเป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น เจคอบบอกว่า แม่ไม่ชอบเจคอบแล้ว Crying face เจ๊ยยยยยยย ทำไมลูกถึงพูดอย่างนั้นนะ พอลองเลียบๆเคียงๆถาม ลูกบอกว่า แม่ไม่ชอบเจคอบเพราะ แม่ไม่ให้นั่งตักตอนกินข้าว แม่ไม่ป้อนข้าว ไม่อุ้มเจคอบ Green with envy  แม่เลยถามกลับไปว่า ถ้าแม่อุ้ม แม่ป้อน แม่เปลี่ยนเสื้อผ้าให้ แสดงว่าแม่ชอบเจคอบเหรอลูก……ลูกบอก ใช่ครับ จากนั้นก็เลยได้จกลูกจากเตียง อุ้มขาลาก พาไปนั่งตักกินข้าว คุณลูกก็หน้าบานเป็นกระด้ง Shifty แถมยังบอกอีกว่า แอบชอบสาวน้อยนางหนึ่งที่โรงเรียน ชอบเล่นกับเขา แม่ถามว่า ทำไมถึงชอบเล่นกับเขาล่ะ เจคอบบอกว่า “Because I love her….” โอ้แม่เจ้า ลูกตรู รักสาวเป็นแล้วเหรอเนี่ย Steaming mad

หลังจากปรนนิบัติเจคอบเวอร์ชั่นเบบี้เสร็จ ก็ส่งลูกเข้านอน ลูกหลับสบาย อารมณ์ดี

เออ หนอ นี่ลูกชั้นเป็นดอกกล้วยไม้เหรอนี่ อารมณ์พ่อช่างอ่อนไหว พูดแรงไม่ได้ พ่อเก็บไปคิด ขี้น้อยใจอีกต่างหาก นี่แม่ต้องอุ้มลูกตุเลงๆไปถึงไหนกันนี่…เฮ้อ ก็นะ ทนเอาแล้วกัน เพราะลูกคงไม่ให้อุ้มไปจนถึงเข้ามัธยมหรอกม๊าง

รักลูกที่สุด

แม่

ที่บ้านเรา คาเลดอน ออนตาริโอ แคนาดา

เจคอบ 3.5 ขวบ

 

One comment

  1. แม่แอ๋วมากระชากอารมณ์ยามดึกของแนนนะเนี่ย
    อ่านไป ขำๆ น่ารัก กุ๊กกิ๊ก มีแอบฮาตอน i love her ดั๊วะ
    แต่ๆๆ ตอนจบเนี่ย…น้ำตาไหลเลย เรานึกภาพลูกเรากำลังโตขึ้นๆตามไปน่ะพี่
    เจคอบ ช่างดีจริงๆที่ได้มาเป็นลูกพี่แอ๋ว

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*